Ocena Cyklu Życiowego Produktu jest naukową metodą, która pomaga analizować zużycie energii w przez produkt podczas jego cyklu życia „od kołyski, aż po grób”, a tym samym ocenić wpływ produktu na środowisko. Oznacza to analizę na każdym etapie cyklu życia produktu - od momentu wydobycia surowca, poprzez produkcję, transport, wykorzystywanie aż po utylizację.
Przy opisie zarządzania środowiskowiskiem firmy Ericsson, warto zauważyć, że wpływ wytwarzania produktu i działania sieci telekomunikacyjnych, jest relatywnie niewielki w porównaniu wpływu do innych branż przemysłowych. Używając jako wskaźnika dwutlenku węgla okazuje się, że porównując komunikację za pomocą telefonu komórkowego do podróży fizycznej, rok używania telefonu komórkowego jest porównywalny do przejechania typowym samochodem 160 kilometrów autostradą.
Powyższy graf pokazuje roczną emisję dwutlenku węgla (lub jego ekwiwalentu w kilogramach) na użytkownika telefonu komórkowego w sieci 3G, która obsługuje 1,5 miliona abonentów.
System ten składa się z telefonów komórkowych 3G, radiowych stacji bazowych, sprzętu sterującego działaniami sieci i rdzeni sieciowych z routerami, przełącznikami sieciowymi i serwerami. Znajdują się w nim także: urządzenia transmisyjne takie jak nadajniki i kable, oraz urządzenia takie jak anteny, kontrola klimatu czy pomieszczenia ze sprzętem.
Zakres oceny zużycia energii w cyklu życiwym danego produktu dotyczy surowców, działań dostawców, transportu, telefonów komórkowych oraz działalności operatorów a także przygotowania do utylizacji (EoLT). Nasza ocena poszczególnych faz w cyklu życia produktów przyniosła następujące rezultaty:
Faza produkcji odpowiada za około 34% całkowitego wpływu i zawiera:
- Surowce – produkcja surowców z naturalnych źródeł, włączając w to chemikalia i części metalowe telefonów komórkowych, infrastrukturę i wyposażenie sieci
- Sieć dostawców – produkcja półfabrykatów i składników z surowców
- Działalność firmy Ericsson – działalność fabryk, transport, praca biur
Faza działania jest najważniejsza i odpowiada za około 67% całkowitego wpływu. Zawiera ona:
- Działanie sprzętu – konsumpcja energii całego sprzętu związanego z siecią. Największy udział mają działania związane z radiowymi stacjami bazowymi.
- Działalność operatorów – konstruowanie sieci, wizyty kontrolne, działalność biurowa oraz podróże służbowe
- Utylizacja (EoLT – End-of-life Treatment) - demontaż sprzętu oraz recycling metali, baterii, kabli oraz płytek z obwodem drukowanym. Recycling generuje mały spadek netto całkowitego zużycia energii i emisji CO².
W roku 2005 całkowite zużycie energii mierzone w CO² na przeciętnego użytkownika telefonu komórkowego w ciągu roku wyniosło 38 kilogramów (ekwiwalent około 16 litrów benzyny). Dla porównania, w roku 2002 całkowity wskaźnik zużycia energii mierzony w CO² na użytkownika wyniósł 54 kilogramy.
Ekwiwalenty emisji w fazie produkcji nie zmieniły się od roku 2002 do roku 2005, podczas gdy zużycie energii i emisja CO² w fazie operacyjnej spadły z 34 kilogramów do 20 kilogramów. Zanotowano spadek powyższych wskaźników na polu działań operatorów. Wyniósł on 5,1 kilograma w porównaniu do 7,5 kilograma w roku 2002. Zawdzięczamy to redukcji ilości wizyt kontrolnych, wyższej niezawodności urządzeń i bardziej efektywnym procedurom wdrożonym przez operatorów sieci.
