Początek związków firmy Ericsson z Polską datuje się na 1904 rok, kiedy to została uruchomiona centrala telefoniczna w Warszawie przy ul. Zielnej. Już wówczas Ericsson wprowadzał wręcz awangardowe, jak na ówczesne czasy, rozwiązania w kwestii polityki socjalnej.

Przykładem tego było założenie Klubu Panien Telefonistek. Stanowił on swoistą instytucję na kształt kobiecych związków zawodowych. W Klubie dbano o to, aby pięć procent miesięcznych dochodów każdej telefonistki było odkładane w tak zwanej Kasie Przezorności i wypłacane właścicielce po odejściu z pracy, w formie emerytury.

W ramach działalności Klubu, kobiety miały dostęp do świetnie wyposażonego zaplecza socjalnego w postaci nowoczesnej łazienki, bufetu i sali jadalnej, gdzie spożywano posiłki.

Mimo upływu ponad 100 lat niewiele się zmieniło. Dziś Ericsson działa w oparciu o najbardziej zaawansowane technologie, ale ciągle jest to firma przyjazna pracownikowi.

Każdemu, kto wykazuje zaangażowanie w wykonywaną pracę oraz ambicje zawodowe, firma zapewnia możliwość rozwoju kariery, w oparciu o dostęp do atrakcyjnych szkoleń i otwartą drogę awansu.

Pozycji w firmie nie wyznacza płeć.
Liczą się umiejętności , kwalifikacje i osobowość.

Większość pracowników posiada wykształcenie wyższe (95%). Technologiczny charakter firmy Ericsson wpływa na specyfikę zatrudnienia firmy opartego na inżynierach (80%). Mimo to, zatrudnienie kobiet w firmie Ericsson kształtuje się na wysokim jak na branżę technologiczną - poziomie (23%). Kobiety-inżynierowie chętnie zatrudniane są na stanowiskach kierowniczych. Najbardziej "sfeminizowanymi" działami są nadal tradycyjne: Dział Zasobów Ludzkich oraz Księgowość.